Fairey Fulmar Mk.I
Trumpeter 03468

Informacje o zestawie

Model przedstawia brytyjski myśliwiec pokładowy Fairey Fulmar w wersji Mk.I w skali 1:700, przeznaczony do wykorzystania w dioramach i scenach z lotniskowcami Royal Navy z okresu II wojny światowej.

W tej skali model pozwala na realistyczne odtworzenie sylwetki dwumiejscowego samolotu myśliwsko-rozpoznawczego, charakterystycznego dla wczesnego okresu wojny na Morzu Śródziemnym i Północnym Atlantyku.

Wymiary gotowego modelu są na tyle niewielkie, że umożliwiają ustawienie większej liczby maszyn na pokładzie lotniskowca lub na osobnej podstawce imitującej fragment pokładu.

Zestaw jest szczególnie przydatny przy budowie modeli lotniskowców typu Illustrious, Ark Royal czy Formidable w tej samej skali, gdzie Fulmary stanowiły podstawowe wyposażenie myśliwskie w pierwszych latach wojny.

Fairey Fulmar Mk.I – tło historyczne

Fairey Fulmar Mk.I był dwumiejscowym myśliwcem pokładowym Royal Navy, zaprojektowanym specjalnie dla Fleet Air Arm jako samolot dalekiego zasięgu i rozpoznania, zdolny do operowania z pokładów lotniskowców.

Konstrukcja powstała w wytwórni Fairey Aviation jako rozwinięcie wcześniejszego samolotu szkolno-turystycznego P.4/34, dostosowanego do wymogów służby morskiej, w tym składanych skrzydeł i wzmocnionego podwozia.

Fulmar Mk.I wszedł do służby operacyjnej w 1940 roku i szybko stał się podstawowym myśliwcem pokładowym Royal Navy w pierwszej fazie wojny, zanim zastąpiły go nowsze, jedno- i dwusilnikowe konstrukcje.

Najważniejsze dane techniczne Fairey Fulmar Mk.I

• Załoga: 2 osoby (pilot i obserwator/radiotelegrafista)
• Napęd: 1 silnik Rolls-Royce Merlin (wersja morska, chłodzony cieczą, widlasty V-12)
• Rozpiętość skrzydeł: ok. 14 m
• Długość: ok. 12,2 m
• Prędkość maksymalna: ok. 410 km/h
• Zasięg: ponad 1200 km, co było istotne przy eskortowaniu konwojów i rozpoznaniu morskim
• Uzbrojenie stałe: 8 karabinów maszynowych Browning kal. 7,7 mm w skrzydłach

Udział w działaniach bojowych

Fulmary Mk.I brały udział w osłonie konwojów na Atlantyku i Morzu Śródziemnym, gdzie operowały m.in. z lotniskowców HMS Illustrious, HMS Ark Royal, HMS Formidable i HMS Eagle.

Samoloty tego typu uczestniczyły w bitwie o konwoje na Maltę, w operacjach przeciwko włoskiej Regia Marina oraz w osłonie rajdów lotniskowców na cele w Afryce Północnej.

W 1940 i 1941 roku Fulmary odpowiadały za znaczną część zwycięstw powietrznych Fleet Air Arm, mimo że ich osiągi ustępowały lądowym myśliwcom przeciwnika.

Maszyny tego typu brały udział także w działaniach na dalekich akwenach, w tym na Oceanie Indyjskim, zanim zostały stopniowo zastąpione przez nowsze konstrukcje, takie jak Sea Hurricane i Seafire.

Ciekawostki i znaczenie konstrukcji

Dwumiejscowy układ załogi pozwalał na prowadzenie nawigacji i rozpoznania na dużych odległościach od lotniskowca, co było kluczowe przy osłonie konwojów i poszukiwaniu okrętów przeciwnika.

Fulmar był kompromisem między myśliwcem a samolotem rozpoznawczym – miał słabsze osiągi niż typowe myśliwce lądowe, ale oferował długi zasięg i bogate wyposażenie radiowe, cenione przez Royal Navy.

Wersja Mk.I stanowiła podstawową odmianę produkcyjną, od której rozpoczęto budowę całej serii; łącznie powstało kilkaset egzemplarzy wszystkich wersji, co uczyniło Fulmara jednym z najliczniej używanych samolotów pokładowych Royal Navy w pierwszych latach wojny.

Porady modelarskie

• Przed rozpoczęciem montażu warto oddzielić wszystkie drobne elementy przeznaczone do jednego samolotu i przechowywać je w osobnych pojemnikach, co ułatwia pracę w małej skali.
• Przy tak niewielkich modelach pomocne jest użycie lupy czołowej oraz pęsety o cienkich końcówkach, aby precyzyjnie ustawiać skrzydła i usterzenie.
• Do malowania detali w skali 1:700 dobrze sprawdzają się pędzle o rozmiarze 00 lub 000 oraz rozcieńczone farby, nakładane cienkimi warstwami, aby nie zalać linii podziału.
• Przed klejeniem warto delikatnie przeszlifować powierzchnie styku papierem ściernym o wysokiej gradacji, co poprawia przyczepność kleju i zmniejsza widoczność łączeń.