Rosyjskie Jastrzębie MiG-29 9-13 "Fulcrum C"
Lion Roar S4814

Rosyjskie Jastrzębie MiG-29 9-13 "Fulcrum C" (G.W.H) — Lion Roar S4814, 1/48

Model plastikowy do sklejania i pomalowania. Zestaw nie zawiera kleju ani farb.

Lion Roar S4814 w skali 1/48 to szczegółowy model odtwarzający wariant MiG-29 9-13 „Fulcrum C”, produkowany przez G.W.H. Zestaw przeznaczony dla modelarzy o średniozaawansowanych i zaawansowanych umiejętnościach, koncentruje się na wiernym odwzorowaniu charakterystycznych elementów konstrukcji i wyposażenia.

Kluczowe cechy i zalety:

• Skala 1/48 — optymalny kompromis między detalem a rozmiarem wystawowym.
• Precyzyjne odwzorowanie płatowca i kabiny — ostre linie paneli i realistyczne ukształtowanie kadłuba.
• Elementy wyposażenia zewnętrznego — pylony uzbrojenia, zbiorniki paliwa i osłony silników zgodne z wersją 9-13.
• Detale kokpitu — tablica przyrządów i fotele ejection przygotowane do malowania i dosztukowania pasów.
• Wysokiej jakości wtrysk tworzywa — minimalne nadlewki i wyraźne linie podziału, ułatwiające dokładne spasowanie części.
• Przejrzysta instrukcja montażu z rysunkami montażowymi i schematami malowań odpowiadającymi historycznym oznaczeniom jednostek.
• Części opcjonalne — umożliwiają przedstawienie samolotu w konfiguracji bojowej lub na płycie lotniska (koła rozłożone, dysze silników otwarte/ zamknięte).

W zestawie nie znajdują się klej ani farby — produkt wymaga dodatkowych materiałów do wykończenia i personalizacji. Model polecany jako ekspozycyjny ze względu na realizm i stopień szczegółowości.

Historia pierwowzoru:

MiG-29 (oznaczenie NATO: Fulcrum) to radziecki ciężki myśliwiec wielozadaniowy czwartej generacji zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Mikojana-Gurewicza w latach 70. XX wieku jako odpowiedź na amerykańskie myśliwce generacji 4, takie jak F-15 i F-16. Pierwszy lot prototypu odbył się w 1977 roku, a samolot wszedł do służby w Wojskach Lotniczych ZSRR na początku lat 80. MiG-29 powstał z myślą o zapewnieniu przewagi powietrznej na polu walki, łącząc wysoką manewrowość, dobrą widoczność z kokpitu oraz zaawansowaną, jak na swoje czasy, awionikę. Wariant 9-13 (Fulcrum C) jest rozwojową wersją konstrukcji, obejmującą udoskonalenia aerodynamiczne i modernizacje układów awioniki oraz systemów uzbrojenia. Wersja ta była przystosowana do noszenia szerokiego wachlarza uzbrojenia powietrze–powietrze i powietrze–ziemia, wyposażona w zaawansowane radary i systemy celownicze poprawiające wykrywanie i śledzenie celów.

MiG-29 był szeroko eksportowany i eksploatowany przez kraje Układu Warszawskiego, a także wiele państw na świecie. Po rozpadzie ZSRR samoloty trafiły do sił powietrznych państw byłych republik radzieckich, a także zostały zmodernizowane w różnych programach serwisowych. Modernizacje te obejmowały wymianę awioniki, integrację nowoczesnych systemów nawigacyjnych i uzbrojenia, co pozwoliło wydłużyć żywotność i zwiększyć zdolności bojowe maszyn.

MiG-29 miał też kontakt z Polską — po 1990 roku polskie siły powietrzne intensywnie obserwowały rozwój technologii myśliwców postradzieckich, a samoloty MiG-29 pojawiły się na polskich ćwiczeniach międzynarodowych i pokazach lotniczych. Polski personel techniczny i pilotów współpracował z kolegami z krajów eksploatujących te typy samolotów przy wymianie doświadczeń i szkoleniach. Chociaż Polska nie wprowadziła do służby znaczącej liczby MiG-29 jako elementu własnych sił powietrznych (Polska eksploatowała głównie samoloty zachodnie po transformacji), kontakt operacyjny i technologiczny z tym typem był częścią szerszego kontekstu przejścia Europy Środkowo-Wschodniej z technologii radzieckiej na systemy Zachodu.

Dzięki swej konstrukcji i wszechstronności MiG-29 pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych myśliwców końca XX wieku. Wersje takie jak 9-13 dokumentują ewolucję platformy w kierunku lepszej integracji uzbrojenia i systemów awionicznych, stanowiąc pomost między klasycznymi konstrukcjami a późniejszymi, zmodernizowanymi wariantami.