Pzl P.11c - Pursuit Brigade (With 3d-printed Parts)
Arma Hobby 70018

Model polskiego myśliwca PZL P.11c w skali 1:72, przedstawiający samoloty czterech warszawskich eskadr Brygady Pościgowej, które we wrześniu 1939 roku broniły stolicy przed niemieckim lotnictwem. Zestaw Arma Hobby zawiera bogaty arkusz kalkomanii z czterema wariantami oznakowania oraz dodatkowe detale drukowane w 3D, w tym fotel z pasami, chłodnicę, lufy karabinów maszynowych, rurkę Pitota, celowniki i wyrzutniki bombowe. Dołączono również szablon ułatwiający wykonanie masek do wiatrochronu i kół.

Model wiernie odwzorowuje charakterystyczną sylwetkę P.11c, w tym skrzydło typu „mewa” i załamanie linii kadłuba, wynikające z zastosowania różnych rozwiązań konstrukcyjnych w jego przedniej i tylnej części. Dodatki 3D pozwalają poprawić szczegółowość miniatury bez nadmiernego komplikowania montażu.

Zawartość zestawu

• plastikowe części modelu PZL P.11c w skali 1:72,
• kalkomanie z czterema wariantami oznakowania Brygady Pościgowej,
• szablon do wykonania masek do wiatrochronu i kół,
• elementy drukowane w 3D: fotel z pasami, chłodnica, lufy karabinów maszynowych, dysza Venturiego, rurka Pitota, celowniki i wyrzutniki bombowe.
• Zestaw nie zawiera kleju ani farb!

Warianty malowania i oznakowania modelu

Kalkomanie pozwalają wykonać jeden z czterech myśliwców związanych z pilotami warszawskiej Brygady Pościgowej:

• PZL P.11c nr 8.144/666-N, numer taktyczny 2 – por. Wacław Łapkowski, 112 Eskadra Myśliwska. Samolot wyróżniał się godłem uskrzydlonej salamandry. Łapkowski uzyskał we wrześniu 1939 roku 1 i 1/3 zwycięstwa powietrznego, a później walczył we Francji i Wielkiej Brytanii oraz dowodził Dywizjonem 303.
• PZL P.11c nr 8.139/478-N, numer taktyczny 4 – ppor. pil. Tadeusz Sawicz, 114 Eskadra Myśliwska. Na tej maszynie rankiem 1 września wystartował por. Aleksander Gabszewicz, który wraz z Andrzejem Niewiarą zaatakował Heinkla He 111. Sawicz uzyskał podczas kampanii wrześniowej dwa zwycięstwa powietrzne.
• PZL P.11c nr 8.78/46-N, numer taktyczny 6 – pchor. Janusz Maciński, 111 Eskadra Myśliwska „Kościuszkowcy”, Sulejówek, wrzesień 1939 roku.
• PZL P.11c nr 8.70/170-N, numer taktyczny 10 – por. Hieronim Dudwał, 113 Eskadra Myśliwska. „Himek” Dudwał prowadził pierwszą trójkę P.11c, która rankiem 1 września wystartowała z Poniatowa. Podczas kampanii wrześniowej zaliczono mu cztery zwycięstwa powietrzne.

Podstawowe warianty przedstawiają samoloty przemalowane krótko przed wojną na późny polski khaki – odcień ciemniejszy i bardziej brązowy od wcześniej stosowanych barw. W tym schemacie numery seryjne i oznaczenie „P.11c” były czarne, a numery taktyczne malowano srebrzanką. Arkusz zawiera także czerwone numery seryjne, logo PZL i wcześniejsze napisy eksploatacyjne, dzięki którym można odtworzyć wygląd maszyn sprzed przemalowania.

PZL P.11c – ostatni etap rozwoju polskiego myśliwca przedwojennego

PZL P.11c powstał w Państwowych Zakładach Lotniczych pod kierunkiem Zygmunta Puławskiego. Charakterystyczne skrzydło mewiasto wygięte zapewniało pilotowi dobrą widoczność, a konstrukcja należała do rozpoznawalnych osiągnięć polskiej szkoły projektowania samolotów lat 30. W chwili wejścia do służby P.11 był nowoczesnym myśliwcem, jednak pod koniec dekady rozwój szybszych, całkowicie metalowych samolotów sprawił, że jego osiągi nie dorównywały już najnowszym konstrukcjom Luftwaffe.

P.11c napędzany był silnikiem gwiazdowym Bristol Mercury V S2 o mocy około 600 KM. Osiągał prędkość maksymalną około 375 km/h, a jego uzbrojenie podstawowe stanowiły dwa karabiny maszynowe kalibru 7,92 mm, uzupełniane w części maszyn dodatkowymi karabinami w skrzydłach.

Brygada Pościgowa została powołana do obrony Warszawy. Jej cztery podstawowe eskadry – 111., 112., 113. i 114. – należały do warszawskiego 1 Pułku Lotniczego. Przed rozpoczęciem wojny samoloty rozproszono na zamaskowanych lotniskach polowych wokół stolicy, dzięki czemu uniknęły zniszczenia na ziemi podczas pierwszych nalotów. Rankiem 1 września 1939 roku polscy piloci wystartowali do walki z niemieckimi formacjami kierującymi się nad Warszawę.

Choć P.11c był wolniejszy od wielu niemieckich myśliwców, polscy piloci wykorzystywali jego zwrotność i własne umiejętności, podejmując walkę w trudnych warunkach. Historie Łapkowskiego, Sawicza, Macińskiego i Dudwała przypominają o udziale polskich lotników w obronie stolicy w pierwszych dniach II wojny światowej.