HP.52 Hampden B.Mk.I Churchill's "Flying Suitcase"
ICM 48354

Ilość elementów: 462

Wymiary [mm]: 341 х 442 mm

Oznaczenia:
- HP.52 Hampden B.Mk.I AE224 (pilot: S/Ldr D.D. Drake), 49. dywizjon, RAF Scampton, 1941
- HP.52 Hampden B.Mk.I AE238 «Popeye», 49. dywizjon, RAF Scampton, 1941
- HP.52 Hampden B.Mk.I AD915, 420. dywizjon, Waddington, zima 1942
- HP.52 Hampden B.Mk.I AE269, 408. dywizjon, Balderton, lato 1942

„Latająca walizka” Churchilla

W czerwcu 1936 roku prototyp nowego bombowca, opracowanego w odpowiedzi na zaktualizowane wymagania brytyjskiego Ministerstwa Lotnictwa, wzbił się w powietrze. Królewskie Siły Powietrzne potrzebowały dwusilnikowego samolotu uderzeniowego z zamkniętą kabiną, chowanym podwoziem i możliwością przenoszenia stosunkowo dużego ładunku bomb na duże odległości. Samolot został zaprojektowany przez zespół pod kierownictwem dr. Gustava Lachmanna.

Po serii prób, wiosną 1938 roku rozpoczęła się seryjna produkcja nowego bombowca. Samolot otrzymał oznaczenie HP.52 i nazwę Hampden, na cześć Johna Hampdena, XVII-wiecznego obrońcy swobód obywatelskich. Pierwszy samolot produkcyjny wszedł do służby jesienią tego samego roku, a do lipca 1940 roku Handley Page wyprodukował 500 egzemplarzy.

Od lutego 1940 roku do produkcji dołączyła również firma English Electric, która do marca 1942 roku wyprodukowała kolejne 770 samolotów.

Bombowiec charakteryzował się charakterystyczną konstrukcją kadłuba – wąską i głęboką w pionie – co przyniosło mu przydomek „latająca walizka”. Z czasem model HP.52 Hampden przeszedł kilka modyfikacji zewnętrznych, w tym przeprojektowano część dziobową i oszklenie kokpitu.

Wraz z wprowadzeniem nowszych ciężkich bombowców, Hampden był stopniowo wycofywany ze służby w dowództwie bombowców RAF. Nadal jednak operował w dowództwie wybrzeża RAF, gdzie skutecznie sprawdzał się jako bombowiec torpedowy dalekiego zasięgu.