Comfino - raty 0%
Paynow Visa Mastercart
PayPo - zapłać później
Model przedstawia dwumiejscową wersję szkolno‑treningową słynnego japońskiego myśliwca z wydłużoną osłoną kabiny, w której instruktor zajmuje miejsce za uczniem. Pierwowzór zachował większość cech lotnych wersji bojowej, co umożliwiało szkolenie na maszynie o zbliżonej charakterystyce do frontowej konstrukcji.
Zestaw zawiera plastikowe elementy, kalkomanie, fototrawione części wstępnie pomalowane oraz maskę ułatwiającą precyzyjne malowanie. Dołączone warianty oznakowania obejmują sześć malowań, w tym egzemplarz związany z jednostką kamikaze; druga kabina nadaje samolotowi łatwo rozpoznawalny, wydłużony profil kadłuba, wyraźnie odróżniający go od jednomiejscowych odmian.
Model przedstawia A6M2-K, dwumiejscową wersję szkolno-treningową słynnego japońskiego myśliwca pokładowego A6M Zero. Zestaw ProfiPACK pozwala odtworzyć charakterystyczną odmianę z dodatkowym stanowiskiem instruktora umieszczonym za kabiną pilota. To interesujący temat zarówno dla miłośników japońskiego lotnictwa, jak i modelarzy szukających mniej typowej wersji popularnego Zero.
W zestawie znajdują się plastikowe części produkcji Eduarda, kalkomanie oraz wstępnie pomalowane elementy fototrawione. Producent dołącza również maskę ułatwiającą malowanie. Zestaw nie zawiera elementów żywicznych. Przewidziano sześć wariantów oznakowania, obejmujących samoloty używane przez różne jednostki szkolne i operacyjne japońskiego lotnictwa morskiego, w tym interesujący egzemplarz związany z jednostką kamikaze.
Model przeznaczony jest do samodzielnego montażu i malowania. Do łączenia elementów plastikowych należy użyć standardowego kleju do modeli polistyrenowych, natomiast przy montażu elementów fototrawionych przydatny będzie klej cyjanoakrylowy. Maska znajdująca się w zestawie ułatwia wykonanie precyzyjnego malowania.
Farby i klej nie są dołączone do zestawu.
A6M2-K powstał jako dwumiejscowa wersja szkolno-treningowa myśliwca A6M2 Zero. W miarę wzrostu liczby nowych pilotów potrzebnych japońskiemu lotnictwu morskiemu pojawiła się konieczność stworzenia maszyny, która pozwalałaby szkolić pilotów na samolocie możliwie zbliżonym charakterystyką do używanego na pierwszej linii.
Podstawą konstrukcji był A6M2 Model 21. W miejsce pojedynczej kabiny zastosowano wydłużoną osłonę kabiny z dwoma stanowiskami. Instruktor zajmował miejsce z tyłu, natomiast uczeń siedział z przodu. Wymagało to zmian w konstrukcji kadłuba, ale pozwoliło zachować większość podstawowych cech pilotażowych Zero.
A6M2-K nie był więc całkowicie nowym samolotem, lecz specjalistyczną odmianą istniejącej konstrukcji. Dzięki temu szkolenie mogło odbywać się na maszynie wykorzystującej rozwiązania znane z jednomiejscowych Zero.
Najbardziej widoczną zmianą w stosunku do standardowego A6M2 była oczywiście druga kabina. Wydłużona osłona kabiny nadawała samolotowi charakterystyczny profil, który pozwala łatwo odróżnić A6M2-K od bojowych odmian Zero.
Samolot zachował natomiast charakterystyczne cechy A6M – smukły, całkowicie metalowy kadłub, nisko umieszczone skrzydło o dużej powierzchni, chowane podwozie oraz silnik gwiazdowy umieszczony w przedniej części kadłuba.
W miarę rozwoju sytuacji wojennej część A6M2-K wykorzystywano nie tylko do szkolenia. Pod koniec wojny, kiedy Japonia znajdowała się w coraz trudniejszej sytuacji, samoloty tego typu mogły zostać skierowane również do zadań operacyjnych.
A6M2-K został opracowany przede wszystkim w celu rozwiązania problemu szkolenia pilotów. Wcześniejsze etapy nauki mogły być prowadzone na prostszych samolotach szkolnych, ale przyszły pilot myśliwca musiał ostatecznie zdobyć doświadczenie na maszynie odpowiadającej charakterystyką samolotowi bojowemu.
Dwumiejscowa konfiguracja umożliwiała instruktorowi bezpośrednią obserwację ucznia i reagowanie podczas lotu. Było to szczególnie ważne przy nauce startów, lądowań, manewrowania oraz obsługi samolotu o znacznie większych osiągach niż typowe maszyny szkolne.
Samoloty tego typu były używane przez różne Kōkūtai, czyli jednostki lotnictwa Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Wśród oznaczeń przedstawionych w zestawie znajdują się jednostki stacjonujące zarówno na wyspach japońskich, jak i na Tajwanie.
W pierwszych latach wojny japońskie lotnictwo dysponowało bardzo doświadczonymi pilotami, którzy często przechodzili intensywne szkolenie przed wysłaniem na front. Z biegiem konfliktu straty wśród personelu latającego rosły, a czas przeznaczany na szkolenie nowych pilotów ulegał skróceniu.
W 1944 i 1945 roku sytuacja stała się szczególnie trudna. Jednostki szkolne musiały przygotowywać coraz większą liczbę pilotów, często w warunkach niedoboru paliwa i materiałów. Właśnie w tym okresie A6M2-K nabrał szczególnego znaczenia jako samolot pozwalający kontynuować szkolenie na bazie konstrukcji znanej z jednostek bojowych.
Jedno z oznaczeń zawartych w zestawie przedstawia maszynę przypisaną chorążemu Daiji Matsufuji z Kamikaze Tokubetsu Kōgekitai, czyli Specjalnej Jednostki Ataku Kamikaze, 1. Shichisei-tai, operującej z bazy Kanoya w kwietniu 1945 roku.
Ten wariant jest szczególnie interesujący, ponieważ pokazuje, jak pod koniec wojny samoloty pierwotnie przeznaczone do szkolenia mogły zostać włączone do działań związanych z jednostkami specjalnego ataku. Jest to również dobry przykład dramatycznej sytuacji japońskiego lotnictwa w ostatnich miesiącach wojny.
A6M2-K jest ciekawym przykładem tego, jak bardzo udana konstrukcja bojowa może zostać przystosowana do zupełnie innego zadania. Zachowanie podstawowej charakterystyki Zero pozwalało instruktorom przygotowywać pilotów bez konieczności korzystania z całkowicie odmiennego typu samolotu.
Jednocześnie dodatkowa kabina zwiększała masę i opór aerodynamiczny, przez co osiągi A6M2-K były gorsze od jednomiejscowego A6M2. W przypadku samolotu szkolnego nie było to jednak najważniejsze – priorytetem była możliwość bezpiecznego i skutecznego szkolenia.
A6M2-K bardzo dobrze nadaje się do dioramy przedstawiającej japońską bazę lotniczą w latach 1944–1945. Warianty z Tsukuby, Tainan czy Kōnoike pozwalają stworzyć scenę szkoleniową z instruktorami, uczniami i personelem naziemnym.
W przypadku wariantu z Kanoya można natomiast przygotować scenę związaną z jednostką specjalnego ataku. Warto wykorzystać typowe wyposażenie japońskiego lotniska, cysterny, beczki paliwowe, skrzynie, wózki transportowe oraz figurki personelu.
Dwumiejscowa kabina jest jednym z najważniejszych elementów wyróżniających model. Warto więc zadbać o jej dobre wyeksponowanie, szczególnie w przypadku ustawienia modelu z otwartą osłoną kabiny. Dodatkowym akcesorium oferowanym przez Eduarda są między innymi osobne klapy hamulcowe oraz zestawy wzbogacające wnętrze i wyposażenie A6M2-K.
Brak metod dostawy dla tego produktu.
Podane powyżej koszty dotyczą wysyłki tylko 1 przedmiotu.
Ostateczne koszty wysyłki zobaczysz podczas składania zamówienia.
@COMMENT_COMMENT@
@COMMENT_COMMENT@
Model przedstawia dwumiejscową wersję szkolno‑treningową słynnego japońskiego myśliwca z wydłużoną osłoną kabiny, w której instruktor zajmuje miejsce za uczniem. Pierwowzór zachował większość cech lotnych wersji bojowej, co umożliwiało szkolenie na maszynie o zbliżonej charakterystyce do frontowej konstrukcji.
Zestaw zawiera plastikowe elementy, kalkomanie, fototrawione części wstępnie pomalowane oraz maskę ułatwiającą precyzyjne malowanie. Dołączone warianty oznakowania obejmują sześć malowań, w tym egzemplarz związany z jednostką kamikaze; druga kabina nadaje samolotowi łatwo rozpoznawalny, wydłużony profil kadłuba, wyraźnie odróżniający go od jednomiejscowych odmian.
@COMMENT_TITLE@
@COMMENT_COMMENT@