Comfino - raty 0%
Paynow Visa Mastercart
PayPo - zapłać później
Model przedstawia ostatnią seryjnie produkowaną odmianę słynnego niemieckiego myśliwca. Konstrukcja tej wersji wyróżniała się mocnym silnikiem Daimler‑Benz DB 605D, skoncentrowanym uzbrojeniem w osi kadłuba oraz poprawionymi osiągami na dużych wysokościach.
Zestaw zawiera plastikowe elementy, kalkomanie, wstępnie pomalowane części fototrawione oraz maskę do precyzyjnego malowania oszklenia. Kalkomanie i elementy fototrawione pozwalają odwzorować konkretne emblematy i detale jednostek. W komplecie przygotowano sześć wariantów oznakowania przedstawiających maszyny z okresu listopad 1944–maj 1945.
Model przedstawia Messerschmitta Bf 109K-4, ostatnią seryjnie produkowaną wersję słynnego niemieckiego myśliwca. Była to zaawansowana odmiana rozwijanej przez całą wojnę konstrukcji, wyposażona w mocny silnik Daimler-Benz DB 605D, uzbrojenie o dużej sile ognia oraz rozwiązania poprawiające osiągi na dużych wysokościach. Zestaw ProfiPACK pozwala odtworzyć sześć konkretnych maszyn Luftwaffe z końcowego okresu wojny.
W zestawie znajdują się plastikowe elementy produkcji Eduarda, kalkomanie, wstępnie pomalowane elementy fototrawione oraz maska ułatwiająca malowanie. Producent przewidział sześć wariantów oznakowania. Zestaw nie zawiera elementów żywicznych.
Model wymaga samodzielnego montażu i malowania. Do łączenia elementów plastikowych należy zastosować standardowy klej do modeli polistyrenowych. Wstępnie pomalowane elementy fototrawione najlepiej montować przy użyciu kleju cyjanoakrylowego. Dołączona maska ułatwia precyzyjne pomalowanie oszklenia oraz innych wymagających elementów.
Klej i farby nie są dołączone do zestawu.
Bf 109K-4 był kulminacją rozwoju podstawowej konstrukcji Messerschmitta Bf 109. Samolot zachował charakterystyczną sylwetkę swoich poprzedników, ale pod względem osiągów i wyposażenia był znacznie bardziej zaawansowany niż pierwsze wersje Bf 109 używane na początku wojny.
Wersja K, nazywana Kurfürst, powstała w odpowiedzi na potrzebę stworzenia możliwie szybkiego i dobrze uzbrojonego myśliwca zdolnego do skutecznego działania przeciwko coraz liczniejszym alianckim samolotom. Bf 109K-4 był najważniejszym wariantem tej serii i jedynym jej przedstawicielem produkowanym na większą skalę.
Napęd zapewniał silnik Daimler-Benz DB 605D, współpracujący z trójłopatowym śmigłem o dużej średnicy. Zastosowanie mocniejszego silnika oraz dopracowanie aerodynamiczne pozwoliły uzyskać bardzo dobre osiągi, szczególnie na dużych wysokościach.
Bf 109K-4 trafił do jednostek Luftwaffe w drugiej połowie 1944 roku, kiedy sytuacja Niemiec na wszystkich frontach stawała się coraz trudniejsza. W tym okresie niemieckie lotnictwo musiało mierzyć się z ogromną przewagą liczebną aliantów, a jego jednostki coraz częściej działały w warunkach niedoboru paliwa, części zamiennych i wyszkolonych pilotów.
Mimo tego Bf 109K-4 należał do najszybszych niemieckich myśliwców swojej epoki. Dzięki dużej mocy silnika i dobrym osiągom na dużych wysokościach mógł stanowić poważne zagrożenie dla alianckich bombowców i myśliwców.
Jednocześnie zaawansowana konstrukcja wymagała odpowiednio wyszkolonych pilotów i sprawnego zaplecza technicznego. W praktyce możliwości samego samolotu często nie mogły zostać w pełni wykorzystane z powodu sytuacji, w jakiej znajdowała się Luftwaffe pod koniec wojny.
Jedną z najważniejszych zmian w stosunku do wcześniejszych wersji było zastosowanie silnika DB 605D o mocy około 1800 KM. W zależności od rodzaju zastosowanego paliwa i ustawień silnika możliwe było uzyskanie jeszcze wyższych wartości mocy podczas krótkotrwałego zwiększenia osiągów.
Standardowe uzbrojenie Bf 109K-4 było skoncentrowane w osi samolotu. Działko MK 108 kal. 30 mm strzelało przez piastę śmigła, dzięki czemu jego pociski trafiały dokładnie w kierunku lotu samolotu. Dwa karabiny maszynowe MG 131 znajdowały się w górnej części kadłuba, nad silnikiem.
Takie rozmieszczenie uzbrojenia pozwalało uzyskać bardzo dużą skuteczność ognia bez konieczności stosowania wielu ciężkich działek w skrzydłach. Było to szczególnie przydatne podczas krótkich ataków na bombowce, w których liczyła się możliwość zadania celu jak największych uszkodzeń w bardzo krótkim czasie.
Warianty przedstawione w zestawie niemal w całości pochodzą z ostatnich miesięcy wojny i są związane z jednostkami działającymi na terenie Niemiec. Pokazuje to zmianę charakteru zadań niemieckiego lotnictwa – zamiast ofensywnych działań nad Europą coraz większe znaczenie miała obrona własnego terytorium.
Samoloty JG 3, JG 4, JG 27, JG 52, JG 53 i JG 77 reprezentowały jednostki o dużym doświadczeniu bojowym. Ich piloci musieli walczyć zarówno z amerykańskimi formacjami ciężkich bombowców, jak i z coraz liczniejszymi alianckimi myśliwcami eskortowymi.
Warianty oznakowania obejmują okres od listopada 1944 roku do maja 1945 roku. Najstarsza z przedstawionych maszyn to Bf 109K-4 W.Nr. 330230, należący do plut. Heinricha Munningera z 10./JG 77 i stacjonujący w Neuruppin w listopadzie 1944 roku.
Pozostałe samoloty reprezentują już ostatnie miesiące wojny. Szczególnie interesujące są maszyny z kwietnia i maja 1945 roku, kiedy niemieckie jednostki działały w warunkach całkowitego załamania systemu obrony powietrznej Rzeszy.
Jedną z nich jest Bf 109K-4 por. Willy'ego van de Kampa ze Stab II./JG 52, stacjonujący w Neubiberg w maju 1945 roku. Inny przedstawia samolot por. Ernsta-Dietera Bernharda ze Stab III./JG 53 w Kaufbeuren w kwietniu 1945 roku.
Historia Bf 109K-4 jest nierozerwalnie związana z ostatnią fazą istnienia Luftwaffe. Wiosną 1945 roku niemieckie lotnictwo nadal dysponowało bardzo nowoczesnymi konstrukcjami, ale brakowało mu paliwa, części zamiennych i przede wszystkim dobrze wyszkolonych pilotów.
Wiele samolotów pozostawało uziemionych z powodu problemów technicznych lub braku paliwa. Te, które były zdolne do lotu, często wykonywały krótkie zadania bojowe z lotnisk znajdujących się pod coraz większą presją alianckiego lotnictwa.
Bf 109K-4 jest więc ciekawym przykładem kontrastu charakterystycznego dla końca wojny: bardzo zaawansowana konstrukcja była dostępna w momencie, gdy możliwości jej efektywnego wykorzystania były coraz mniejsze.
Oznaczenie „K” było kolejną literą w systemie wersji Bf 109, a przydomek Kurfürst oznacza „książę elekt”. Nazwa nawiązywała do tradycji wcześniejszych przydomków poszczególnych wersji i dobrze wpisywała się w zwyczaj stosowania literowych określeń rozwojowych konstrukcji.
Choć Bf 109K-4 był ostatnią seryjnie produkowaną wersją, rozwój rodziny Bf 109 trwał niemal do końca wojny. Powstawały kolejne projekty i prototypy, ale sytuacja przemysłu niemieckiego nie pozwoliła na ich pełne wdrożenie do produkcji.
Bf 109K-4 świetnie nadaje się do dioramy przedstawiającej lotnisko Luftwaffe z końca 1944 lub pierwszej połowy 1945 roku. W tym okresie szczególnie dobrze sprawdzi się sceneria mocno eksploatowanego lotniska polowego, z ziemistą nawierzchnią, rozproszonym wyposażeniem i śladami intensywnej działalności lotniczej.
Warianty z 1945 roku można przedstawić na improwizowanym lub częściowo zniszczonym lotnisku. Dobrym uzupełnieniem będą cysterny, beczki z paliwem, skrzynie z amunicją, ciągniki lotniskowe i figurki mechaników.
W przypadku tego samolotu warto szczególnie zadbać o detale podwozia, chłodzenia silnika i uzbrojenia. Charakterystyczny duży nos oraz działko MK 108 umieszczone w osi śmigła są jednymi z najważniejszych elementów wyróżniających Bf 109K-4. Model może również stanowić ciekawe zestawienie z wcześniejszym Bf 109E, pokazując, jak bardzo konstrukcja zmieniła się w ciągu sześciu lat wojny.
Brak metod dostawy dla tego produktu.
Podane powyżej koszty dotyczą wysyłki tylko 1 przedmiotu.
Ostateczne koszty wysyłki zobaczysz podczas składania zamówienia.
@COMMENT_COMMENT@
@COMMENT_COMMENT@
Model przedstawia ostatnią seryjnie produkowaną odmianę słynnego niemieckiego myśliwca. Konstrukcja tej wersji wyróżniała się mocnym silnikiem Daimler‑Benz DB 605D, skoncentrowanym uzbrojeniem w osi kadłuba oraz poprawionymi osiągami na dużych wysokościach.
Zestaw zawiera plastikowe elementy, kalkomanie, wstępnie pomalowane części fototrawione oraz maskę do precyzyjnego malowania oszklenia. Kalkomanie i elementy fototrawione pozwalają odwzorować konkretne emblematy i detale jednostek. W komplecie przygotowano sześć wariantów oznakowania przedstawiających maszyny z okresu listopad 1944–maj 1945.
@COMMENT_TITLE@
@COMMENT_COMMENT@