Embraer Emb-110c Bandeirante
Amodel 72391

Embraer Emb-110c Bandeirante — model plastikowy Amodel 72391

Model plastikowy do sklejania i pomalowania. Zestaw nie zawiera kleju ani farb.

• Producent: Amodel
• Kategoria: Cywilne
• Model: Amodel 72391
• Skala: 1:72
• Poziom trudności: średniozaawansowany

Precyzyjnie opracowany plastikowy zestaw odwzorowuje charakterystyczne elementy samolotu pasażerskiego: niski kadłub, wielowypłaszczone skrzydła z klasycznymi silnikami tłokowymi (zabezpieczone osłony śmigieł do montażu) oraz typowe detale kabiny i podwozia. Elementy są wtryskowe, dobrze spasowane i przygotowane do szpachlowania i wykończenia. W komplecie znajdują się przejrzyste części okien kabiny i wiatrochronu oraz drobne detale płatowca, umożliwiające wierne odwzorowanie profilu maszyny.

Zestaw oferuje dobre możliwości modyfikacji i weatheringu dla modelarzy chcących uzyskać realistyczne wykończenie. Części są kompatybilne z powszechnie stosowanymi farbami i klejami modelarskimi. Dzięki skali 1:72 produkt sprawdza się zarówno jako element kolekcji, jak i model wystawowy.

Historia samolotu

Embraer EMB-110 Bandeirante to brazylijski samolot pasażerski i transportowy zaprojektowany w latach 60. XX wieku przez firmę Empresa Brasileira de Aeronáutica (później Embraer). Z myślą o krótkich i średnich trasach regionalnych skonstruowano go jako lekki, dwu-silnikowy turbośmigłowy samolot zdolny do operowania z krótkich i gruntowych pasów startowych. Pierwszy lot prototypu odbył się w 1968 roku, a produkcja seryjna rozpoczęła się na początku lat 70. MASZyna szybko znalazła zastosowanie u przewoźników regionalnych, operatorów cargo, służb medycznych i wojskowych w wielu krajach świata.

Kadłub miał relatywnie prostą, prostokątną sekcję poprzeczną, co ułatwiało adaptacje wnętrza — od konfiguracji pasażerskiej po transport ładunków i medevac. Typowe warianty obejmowały EMB-110B i EMB-110C, różniące się konfiguracją kabiny i wyposażeniem; wersja EMB-110C była często stosowana w przewozach pasażerskich z rozmaitymi aranżacjami siedzeń. Napęd stanowiły dwa silniki turbośmigłowe General Motors/Allison (wersje wyposażone w różne modele silników w zależności od serii), zapewniające ekonomiczną eksploatację na krótkich trasach.

Samolot wyróżniał się solidnością konstrukcji i niskimi kosztami eksploatacji, co uczyniło go popularnym wyborem w Ameryce Południowej, Afryce i Azji. W Brazylii Odegrał istotną rolę w rozwoju siatki połączeń regionalnych, łącząc mniejsze ośrodki z większymi miastami. Kilka egzemplarzy służyło w służbach ratowniczych i wojsku, gdzie wykorzystywano je do transportu personelu i zaopatrzenia w trudnych warunkach terenowych.

Parametry typowe dla EMB-110 obejmują rozpiętość około 15,0 m, długość około 15,1 m i prędkość przelotową rzędu 430–470 km/h, zasięg użytkowy w zależności od konfiguracji około 1 500 km. Kabina mieściła zwykle 15–21 pasażerów, co czyniło go konkurencyjnym rozwiązaniem w segmencie samolotów regionalnych tamtych lat. Jego użyteczność i łatwość utrzymania sprawiły, że wiele egzemplarzy było eksploatowanych przez dziesięciolecia, a kilka zachowanych maszyn znajduje się dziś w kolekcjach i muzeach lotnictwa.