T-80UK rosyjski czołg podstawowy
Rye Field Model 5115

T-80UK rosyjski czołg podstawowy – model Rye Field Model 5115

Kod producenta: RFM RM-5115

Plastikowy model do sklejania i malowania, wiernie odwzorowujący wersję T-80UK. Zestaw zawiera elementy detali z tworzywa, wieżę z osłonami reaktywnymi, gąsienice ogniwkowe oraz elementy wnętrza kadłuba i wieży. Części odlane w wysokiej jakości tworzywie, o ostrych liniach odwzorowujących panele pancerza i osłony, ułatwiają montaż oraz przygotowanie do malowania.

• Skala: 1/35 (Rye Field Model)
• Model plastikowy do sklejania i malowania — brak kleju i farb w zestawie
• Zawiera elementy zwiększające realizm: osłony ERA, detale wieży, przyrządy optyczne i akcesoria zewnętrzne
• Precyzyjnie odwzorowane gąsienice ogniwkowe
• Instrukcja montażu i kalkomanie do wybranych wariantów

Produkt przeznaczony dla modelarzy średniozaawansowanych i zaawansowanych; wymaga precyzyjnego sklejania, szpachlowania i malowania. Doskonały do prezentacji w dioramach lub jako element kolekcji militarnej.

Historia pojazdu

T-80UK to jeden z wariantów rodziny czołgów T-80, wprowadzonych do służby w ZSRR na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Konstrukcja opiera się na dużej mocy silnika turbinowego, co zapewniało wysoką mobilność i przyspieszenie w porównaniu z klasycznymi jednostkami dieslowskimi. Wersja UK (modernizowana odmiana) zawierała usprawnienia układu kierowania ogniem, dodatkowe systemy ochrony biernej i reaktywnej oraz poprawione wyposażenie załogi.

Czołg pierwotnie wyposażony był w armatę gładkolufową 125 mm z możliwością odpalania ppk przez lufę oraz w układ automatycznego podawania amunicji. Pancerz kadłuba i wieży łączył konstrukcję stalowo-kompozytową z dodatkowymi modułami ERA w celu zwiększenia odporności na pociski kumulacyjne i kinetyczne. Masa bojowa T-80UK w zależności od wyposażenia wynosiła około 42–46 ton, a załogę stanowiły 3 osoby: dowódca, celowniczy i kierowca.

Parametry osiągów zależały od wersji silnika; turbina gazowa dawała moc rzędu 1000–1250 KM, co przekładało się na prędkość maksymalną na drodze około 70 km/h i dobrą dynamikę w terenie. Zasięg operacyjny był mniejszy niż w pojazdach z silnikami diesla ze względu na wyższe zużycie paliwa turbiny.

T-80UK służył głównie w jednostkach frontowych armii radzieckiej i rosyjskiej, a jego zastosowania obejmowały zarówno działania manewrowe, jak i obronne. W modernizacjach kładziono nacisk na integrację systemów automatycznego wykrywania i zwalczania zagrożeń, poprawę ergonomii stanowisk załogi oraz zwiększenie odporności na środki walki przeciwpancernej. W późniejszych latach niektóre egzemplarze otrzymały dodatkowe systemy ochrony aktywnej i ulepszone systemy łączności.