VW Garbus typ 82E Käfer - niemiecki samochód sztabowy
Rye Field Model 5023

VW Garbus typ 82E Käfer – niemiecki samochód sztabowy

Model plastikowy do sklejania i pomalowania marki Rye Field Model, numer katalogowy RFM RM-5023. Wysokiej jakości zestaw odwzorowujący samochód sztabowy z pełnym wnętrzem, przeznaczony dla modelarzy średniozaawansowanych i zaawansowanych. Elementy formowane w tworzywie z wyraźnymi liniami podziału i szczegółami deski rozdzielczej, siedzeń oraz przestrzeni ładunkowej, co ułatwia realistyczne wykończenie i malowanie.

• Skala: (informacja powinna znajdować się na opakowaniu) — sprawdź oznaczenie producenta
• Zawartość: części do samodzielnego montażu; pełne wnętrze modelu
• Wymagane: klej i farby (nie dołączone)
• Figurki: brak w zestawie
• Wykonanie: precyzyjne formy, detale deski rozdzielczej, kierownicy, foteli i elementów zewnętrznych

Zalety: wierne odwzorowanie wnętrza pozwala na realistyczne dioramy i ekspozycje; kompatybilność z dodatkowymi akcesoriami modelarskimi; dobra baza do konwersji i weatheringu. Produkt dedykowany kolekcjonerom i modelarzom wymagającym detalu oraz możliwości personalizacji.

Historia pojazdu

Samochód znany jako VW Garbus typ 82E Käfer był wariantem użytkowym opracowanym na bazie popularnego Volkswagena Typ 1. W okresie II wojny światowej i bezpośrednio po niej konstrukcja ta została zaadaptowana do różnych zadań wojskowych i administracyjnych, w tym jako samochód sztabowy. Wersja 82E charakteryzowała się modyfikacjami nadwozia i wnętrza, które umożliwiały przewóz oficerów, dokumentów i sprzętu łączności, często wyposażana w dodatkowe miejsce pasażerskie oraz schowki.

Początki konstrukcji Garbusa sięgają lat 30. XX wieku, kiedy to Ferdinand Porsche zaprojektował prosty, tani w produkcji samochód dla masowego użytku. Szybko okazał się on na tyle uniwersalny, że został włączony do programów wojskowych różnych państw. W niemieckiej armii (Wehrmacht) i instytucjach pomocniczych używano wielu odmian, dostosowanych do konkretnych potrzeb: transportu personelu, ambulansów, pojazdów łączności czy samochodów sztabowych. Wersje sztabowe wyróżniały się zazwyczaj lepszym wykończeniem wnętrza, dodatkowymi miejscami do pracy oraz nieraz instalacją radiostacji i anten.

Technicznie Garbus opierał się na tylnym napędzie i chłodzonym powietrzem silniku czterocylindrowym umieszczonym z tyłu pojazdu. To rozwiązanie zapewniało prostotę konstrukcji i łatwość serwisowania w trudnych warunkach polowych. Konstrukcja nadwozia była oparta na ramie skrzyniowej z samonośnym nadwoziem, co dawało wytrzymałość przy stosunkowo niskiej masie.

Po wojnie produkcja Volkswagena kontynuowana była w zakładach w Wolfsburgu, a Garbus szybko stał się symbolem motoryzacji cywilnej. W wielu europejskich armiach i administracjach pojazdy tego typu pozostawały w użyciu jeszcze przez kilka dekad, a dzięki prostocie i dostępności części zyskały popularność wśród cywilnych przeróbek i wykorzystania w budownictwie, rolnictwie oraz jako pojazdy pomocnicze.

W kontekście polskim, po wojnie egzemplarze Garbusa trafiły na teren Polski w wyniku działań wojennych i demobilizacji, a także jako część rozmaitych transferów sprzętu. Ich obecność przyczyniła się do zapoznania polskich mechaników i modelarzy z tą konstrukcją, co przełożyło się na późniejsze zainteresowanie i renowacje zachowanych egzemplarzy. Dziś VW Garbus jest rozpoznawalny i ceniony zarówno jako ikona motoryzacji, jak i obiekt badań historycznych oraz kolekcjonerskich rekonstrukcji.