- Obniżka
- Nowy
Model przedstawia dwupokładowy amerykański samolot transportowy z końca lat 40., charakteryzujący się ogromnym, dwupoziomowym kadłubem przeznaczonym na ładunek i personel.
Jego konstrukcja rozwijała rozwiązania bombowca B-36, a sześć silników w układzie pchającym z masywnymi śmigłami nadaje maszynie nietypową sylwetkę. Model akcentuje te cechy, odwzorowując dwupiętrową przestrzeń ładunkową oraz charakterystyczne gondole silnikowe. Prototyp powstał w jednym egzemplarzu i był zdolny przewieźć około 45 ton ładunku.
Model przedstawia niezwykły amerykański samolot transportowy Convair XC-99, jedną z najbardziej imponujących konstrukcji lotniczych powstałych bezpośrednio po II wojnie światowej. Zestaw pozwala odtworzyć ogromny dwupokładowy samolot transportowy, którego konstrukcja była rozwinięciem bombowca B-36 Peacemaker.
Charakterystyczną cechą modelu jest ogromny, dwupokładowy kadłub połączony ze skrzydłem i zespołem napędowym wywodzącym się z B-36. Sześć silników umieszczonych w układzie pchającym oraz ogromne śmigła nadają gotowemu modelowi wyjątkowy wygląd. Jest to szczególnie interesujący temat dla modelarzy zainteresowanych nietypowymi konstrukcjami lotniczymi oraz historią amerykańskiego lotnictwa transportowego.
XC-99 był konstrukcją prototypową i powstał tylko w jednym egzemplarzu. Dzięki temu model przedstawia samolot, który nie doczekał się seryjnej produkcji, ale mimo krótkiej kariery odegrał interesującą rolę w rozwoju ciężkiego transportu lotniczego.
Jednym z najbardziej niezwykłych elementów konstrukcji był dwupokładowy kadłub. Dolna część została przeznaczona przede wszystkim na ładunek, natomiast górny pokład mógł pomieścić personel lub dodatkowy ładunek. Wewnątrz znajdowała się również winda ułatwiająca przemieszczanie ciężkich elementów pomiędzy poziomami.
Samolot zaprojektowano z myślą o przewożeniu do 100 000 funtów ładunku, czyli około 45 ton, albo nawet 400 w pełni wyposażonych żołnierzy. Takie możliwości były w drugiej połowie lat 40. XX wieku czymś wyjątkowym.
Pomimo ogromnych rozmiarów XC-99 zachował wiele elementów konstrukcyjnych pochodzących z B-36. Wspólne były między innymi skrzydła i część konstrukcji, co pozwoliło ograniczyć koszty i czas opracowania nowego samolotu.
Prace nad transportową odmianą B-36 rozpoczęły się podczas II wojny światowej. Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych potrzebowały wówczas bardzo dużego samolotu zdolnego do transportowania ciężkiego sprzętu, części zamiennych oraz personelu na znaczne odległości.
Zamiast projektować całkowicie nową konstrukcję, Convair wykorzystał wiele rozwiązań opracowanych dla B-36. Nowy kadłub był jednak zupełnie inną konstrukcją. Powstał ogromny, hermetyzowany kadłub z dwoma poziomami przestrzeni użytkowej.
Prototyp otrzymał oznaczenie XC-99 i numer seryjny 43-52436. Pierwszy lot odbył się w San Diego 24 listopada 1947 roku. W tym czasie samolot był największym lądowym samolotem z napędem tłokowym, jaki kiedykolwiek zbudowano.
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów XC-99 było rozmieszczenie sześciu silników w układzie pchającym. Gondole silnikowe znajdowały się w tylnej części skrzydła, a śmigła pracowały za silnikami, pchając samolot do przodu.
Takie rozwiązanie było bezpośrednio związane z konstrukcją B-36. Pozwalało zachować odpowiedni układ aerodynamiczny bardzo dużego skrzydła i jednocześnie wykorzystać istniejące doświadczenia zdobyte podczas opracowywania bombowca.
Każdy z sześciu silników R-4360 był potężną, 28-cylindrową jednostką gwiazdową. Łączna moc zespołu napędowego przekraczała 20 000 KM, co dobrze pokazuje skalę tego samolotu.
Po przeprowadzeniu prób XC-99 został oficjalnie przekazany Siłom Powietrznym Stanów Zjednoczonych w maju 1949 roku. Wkrótce rozpoczęto jego wykorzystanie do rzeczywistych zadań transportowych.
W lipcu 1950 roku samolot wykonał pierwszą misję transportową określaną jako „Operation Elephant”. Przewiózł wówczas ponad 101 000 funtów ładunku, w tym silniki i śmigła przeznaczone do bombowców B-36. Był to imponujący wynik jak na samolot tej epoki.
W kolejnych latach konstrukcję zmodyfikowano. Wzmocniono podwozie, zamontowano ulepszony system załadunku oraz zastosowano zmodyfikowane silniki. Wewnątrz samolotu znalazła się również winda ułatwiająca przemieszczanie ciężkich elementów pomiędzy pokładami.
XC-99 nie został nigdy wyprodukowany seryjnie, jednak jedyny egzemplarz wykonywał regularne zadania transportowe. Szczególnie intensywnie wykorzystywano go podczas wojny koreańskiej.
Samolot wykonywał między innymi regularne loty pomiędzy bazą Kelly w Teksasie a bazą McClellan w Kalifornii, przewożąc części i wyposażenie potrzebne do obsługi bombowców B-36. Ładunki były również odbierane i dostarczane w innych bazach znajdujących się na trasie.
W całej swojej karierze XC-99 przewiózł ponad 60 milionów funtów ładunku i spędził w powietrzu ponad 7400 godzin. Jak na pojedynczy prototyp był to wyjątkowo intensywny okres eksploatacji.
Jednym z najbardziej niezwykłych wydarzeń w historii XC-99 był lot do Europy wykonany w 1953 roku. Samolot pokonał trasę o długości około 12 000 mil, lecąc między innymi przez Bermudy i Azory do bazy Rhein-Main w Niemczech.
W czasie tej misji przewoził ponad 60 000 funtów ładunku w każdą stronę. Pojawienie się ogromnego XC-99 na europejskich lotniskach wzbudzało duże zainteresowanie i dobrze pokazywało możliwości amerykańskiego lotnictwa transportowego w pierwszych latach zimnej wojny.
Pomimo imponujących możliwości XC-99 nie doprowadził do rozpoczęcia produkcji seryjnej. Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych uznały, że nie potrzebują wówczas tak ogromnego i dalekosiężnego samolotu transportowego w większej liczbie.
Problemem była również ekonomika eksploatacji. Sześć potężnych silników tłokowych zużywało ogromne ilości paliwa i oleju. W tym samym czasie lotnictwo szybko zmierzało w kierunku napędu turbośmigłowego i odrzutowego, który miał zapewnić lepsze osiągi i większą efektywność.
Convair rozważał również stworzenie cywilnego wariantu pasażerskiego oznaczonego jako Model 37. Planowano dwupokładowy samolot mogący zabierać około 200 pasażerów. Projekt nie został jednak zrealizowany, a rozwój nowocześniejszych samolotów pasażerskich sprawił, że ogromna konstrukcja z silnikami tłokowymi szybko straciła ekonomiczne uzasadnienie.
XC-99 pozostawał w służbie do 1957 roku. Po wykonaniu ostatniego lotu został wycofany z eksploatacji. Łącznie jedyny egzemplarz spędził w powietrzu około 7400 godzin.
Po wycofaniu samolot przez pewien czas był eksponowany, jednak z biegiem lat jego stan techniczny znacznie się pogorszył. W 1993 roku przekazano go pod opiekę National Museum of the United States Air Force. W kolejnych latach rozpoczęto demontaż i transport poszczególnych elementów do miejsca przechowywania.
Historia XC-99 jest wyjątkowa właśnie dlatego, że powstał tylko jeden egzemplarz, a mimo to przez wiele lat wykonywał rzeczywiste zadania transportowe i przewiózł ogromne ilości ładunku.
XC-99 jest bardzo atrakcyjnym tematem modelarskim ze względu na swoją nietypową sylwetkę i ogromne rozmiary pierwowzoru. Dwupokładowy kadłub, sześć silników oraz charakterystyczne śmigła pchające sprawiają, że samolot zdecydowanie wyróżnia się wśród innych konstrukcji lotniczych swojej epoki.
Model może być prezentowany jako samodzielny eksponat przedstawiający jeden z najbardziej niezwykłych amerykańskich samolotów transportowych. Dobrym uzupełnieniem będzie również model B-36, ponieważ oba samoloty łączyły wiele rozwiązań konstrukcyjnych.
Interesującym pomysłem na dioramę jest scena przedstawiająca załadunek ciężkiego sprzętu na lotnisku wojskowym. Można wykorzystać pojazdy obsługi naziemnej, skrzynie, części lotnicze oraz figurki personelu, aby pokazać główną rolę, do której XC-99 został zaprojektowany.
Uwaga: zestaw przeznaczony jest do samodzielnego montażu i malowania. Klej i farby nie są dołączone.
Brak metod dostawy dla tego produktu.
Podane powyżej koszty dotyczą wysyłki tylko 1 przedmiotu.
Ostateczne koszty wysyłki zobaczysz podczas składania zamówienia.
Producent
Osoba odpowiedzialna
@COMMENT_COMMENT@
@COMMENT_COMMENT@
Model przedstawia dwupokładowy amerykański samolot transportowy z końca lat 40., charakteryzujący się ogromnym, dwupoziomowym kadłubem przeznaczonym na ładunek i personel.
Jego konstrukcja rozwijała rozwiązania bombowca B-36, a sześć silników w układzie pchającym z masywnymi śmigłami nadaje maszynie nietypową sylwetkę. Model akcentuje te cechy, odwzorowując dwupiętrową przestrzeń ładunkową oraz charakterystyczne gondole silnikowe. Prototyp powstał w jednym egzemplarzu i był zdolny przewieźć około 45 ton ładunku.
@COMMENT_TITLE@
@COMMENT_COMMENT@