Grumman F-14 A Tomcat - Vf-2 "bounty Hunters"
Fine Molds FX05

Dane techniczne zestawu

• Skala: 1:72
• Okres: po II wojnie światowej
• Państwo: USA
• Wariant malowania: VF-2 "Bounty Hunters"
• Typ: samolot pokładowy myśliwsko-uderzeniowy

Charakterystyka modelu

Zestaw pozwala wykonać w skali 1:72 F-14A w barwach eskadry VF-2 "Bounty Hunters", jednej z najbardziej rozpoznawalnych jednostek lotnictwa pokładowego US Navy z okresu zimnej wojny. Wariant ten jest charakterystyczny ze względu na efektowne oznaczenia ogonowe i wyraziste znaki rozpoznawcze, co po złożeniu daje bardzo atrakcyjny wizualnie model.

Odwzorowanie konkretnej jednostki umożliwia ustawienie modelu w kontekście historycznym – jako maszynę operującą z pokładów lotniskowców US Navy w latach 70. i 80. XX wieku. Taki wybór ułatwia także dobór uzbrojenia, konfiguracji podwieszeń i sposobu prezentacji na podstawce lub w dioramie przedstawiającej pokład lotniskowca.

Schematy malowania i oznaczenia

Zestaw jest przeznaczony do wykonania F-14A w oznaczeniach VF-2 "Bounty Hunters". Ten wariant malowania wyróżnia się kontrastowymi znakami na statecznikach pionowych oraz charakterystycznymi oznaczeniami jednostki na kadłubie, co pozwala zbudować model o wyraźnie rozpoznawalnym wyglądzie.

Grumman F-14 Tomcat – tło historyczne

F-14 Tomcat został opracowany na przełomie lat 60. i 70. XX wieku jako pokładowy myśliwiec przewagi powietrznej US Navy, zdolny do obrony zespołów lotniskowcowych na dużych dystansach. Konstrukcja powstała w odpowiedzi na wymagania programu VFX po anulowaniu wcześniejszego projektu F-111B, a głównym wykonawcą został Grumman, mający duże doświadczenie w budowie samolotów pokładowych.

Tomcat był jednym z najbardziej charakterystycznych samolotów zimnej wojny, łącząc zmienną geometrię skrzydeł z możliwością przenoszenia ciężkich pocisków dalekiego zasięgu AIM-54 Phoenix. Dzięki temu mógł zwalczać cele powietrzne jeszcze zanim te zbliżyły się do zespołu lotniskowca, co miało kluczowe znaczenie wobec zagrożenia radzieckimi bombowcami i pociskami przeciwokrętowymi.

Najważniejsze dane F-14A Tomcat

• Producent: Grumman
• Załoga: 2 osoby (pilot i operator systemów uzbrojenia)
• Długość: ok. 19,1 m
• Rozpiętość skrzydeł:
  • maksymalnie rozłożone: ok. 19,5 m
  • maksymalnie złożone: ok. 11,6 m
• Napęd (F-14A): 2 silniki Pratt & Whitney TF30
• Prędkość maksymalna: ponad Mach 2 na dużej wysokości
• Zasięg: rzędu kilku tysięcy kilometrów w zależności od konfiguracji
• Uzbrojenie podstawowe:
  • 1 działko M61A1 Vulcan kal. 20 mm
  • pociski powietrze–powietrze (m.in. AIM-54 Phoenix, AIM-7 Sparrow, AIM-9 Sidewinder)

Rola i znaczenie F-14

Tomcat wszedł do służby w US Navy w pierwszej połowie lat 70. XX wieku i przez kolejne dekady pozostawał jednym z filarów obrony powietrznej lotniskowców. Samolot brał udział w licznych operacjach, od patrolowania w czasie zimnej wojny po działania bojowe nad Libią, Irakiem czy Afganistanem. Szeroką rozpoznawalność poza środowiskiem wojskowym przyniosła mu rola w filmie „Top Gun” z 1986 roku, gdzie stał się ikoną lotnictwa pokładowego.

Poza Stanami Zjednoczonymi F-14A był eksploatowany także przez Iran, który otrzymał te maszyny jeszcze przed rewolucją islamską. Tam Tomcaty odegrały znaczącą rolę w wojnie iracko-irańskiej, co jest jednym z ciekawszych epizodów w historii użycia tego typu.

VF-2 "Bounty Hunters"

VF-2 "Bounty Hunters" została sformowana na początku lat 70. XX wieku i od początku była związana z F-14. Eskadra operowała m.in. z pokładów lotniskowców USS Enterprise i USS Ranger, biorąc udział w licznych rejsach operacyjnych na Pacyfiku i Oceanie Indyjskim. Charakterystyczne oznaczenia ogonowe oraz efektowne malowania sprawiły, że samoloty VF-2 stały się częstym motywem zdjęć i publikacji poświęconych lotnictwu US Navy.

W okresie służby na F-14A eskadra uczestniczyła w patrolach i ćwiczeniach w kluczowych rejonach świata, demonstrując zdolność US Navy do projekcji siły z pokładów lotniskowców. Dzięki temu konkretne egzemplarze F-14A VF-2 są dobrze udokumentowane fotograficznie, co ułatwia modelarzom wierne odtworzenie detali malowania i oznaczeń.

Porady modelarskie

• Przed rozpoczęciem montażu warto dokładnie obejrzeć wypraski i zaplanować kolejność prac, zwłaszcza przy elementach skrzydeł i usterzenia, aby uniknąć naprężeń przy klejeniu.
• Łączenia połówek kadłuba i skrzydeł dobrze jest przeszlifować drobnoziarnistym papierem ściernym, co ułatwi uzyskanie gładkiej powierzchni pod malowanie.
• Przed nałożeniem docelowych kolorów pomocne jest zastosowanie podkładu, który uwidoczni ewentualne niedoskonałości szpachlowania i ułatwi ich korektę.
• Przy nakładaniu oznaczeń warto korzystać z błyszczącej warstwy lakieru pod kalkomanie, aby zminimalizować efekt „silveringu”, a po wyschnięciu zabezpieczyć całość lakierem bezbarwnym.