Shafrir Ii (4 Pcs / 3d-printed)
AMMO of Mig Jimenez 11248

Rakiety kierowane powietrze–powietrze Shafrir II (zestaw 4 szt., druk 3D)

Prezentowany zestaw to czteropak precyzyjnie wydrukowanych w technologii 3D replik pocisków powietrze–powietrze Shafrir II przeznaczonych do wykorzystania w modelach samolotów. Elementy od AMMO of Mig Jimenez 11248 obejmują korpusy pocisków, osłony soczewek oraz osie mocujące kompatybilne z szynami startowymi LM-40. Modele wykonano z żywicy drukowanej w wysokiej rozdzielczości, co przekłada się na wyraźne linie podziału, odwzorowanie dysz i detali guidance. W komplecie znajdują się także kalkomanie przeznaczone do oznaczeń na czterech pociskach oraz przezroczyste elementy soczewek. Zestaw nadaje się do montażu na makietach samolotów takich jak Mirage III, A-4, A-36, A-37, Hunter czy F-86, pozwalając na realistyczne uzupełnienie uzbrojenia modelu.

• Skala: 1/72
• Model: AMMO of Mig Jimenez 11248
• Typ produktu: zestaw 4 sztuk, druk 3D (żywica)
• Kompatybilność: szyny startowe LM-40 (w zestawie elementy montażowe)
• Zawartość dodatkowa: przezroczyste soczewki, osłony soczewek, arkusz kalkomanii

Sklejanie i malowanie: Produkt wymaga złożenia i malowania. Elementy z żywicy mogą wymagać oczyszczenia z podpór druku 3D, delikatnego przeszlifowania oraz odtłuszczenia przed klejeniem i malowaniem. Przed montażem zalecane jest zapoznanie się z dołączonymi instrukcjami producenta dotyczących montażu i aplikacji kalkomanii.

Porady i instrukcje:
- Przy pracy z elementami z żywicy używaj odpowiednich narzędzi: cienkich pilników, igiełek do oczyszczania detali oraz papieru ściernego o gradacji 400–1200.
- Do klejenia stosuj kleje przeznaczone do żywicy lub cyjanoakrylany. Unikaj nadmiernego nanoszenia kleju, aby nie uszkodzić drobnych detali.
- Przed malowaniem wykonaj gruntowanie podkładem kompatybilnym z żywicą, co zapewni dobrą przyczepność farb.
- Soczewki przezroczyste naklejaj po zakończeniu malowania i zabezpieczeniu powierzchni lakierem bezbarwnym. Używaj klejów optycznie czystych lub specjalnych klejów do soczewek.
- Kalkomanie aplikuj na gładką, zabezpieczoną powierzchnię; po wyschnięciu zabezpiecz je cienką warstwą lakieru bezbarwnego.

Historia rakiety Shafrir II

Shafrir II to izraelska rakieta kierowana powietrze–powietrze drugiej generacji, opracowana w ramach modernizacji systemów uzbrojenia sił powietrznych Izraela. Rozwój tej rodziny pocisków był odpowiedzią na potrzebę zwiększenia skuteczności w walce powietrznej przeciwko szybkim i manewrującym celom. Konstrukcja Shafrir II bazuje na doświadczeniach zdobytych przy wcześniejszych rozwiązaniach i cechuje się prostotą eksploatacji oraz stosunkowo niewielkimi gabarytami, umożliwiając montaż na lekkich i średnich samolotach myśliwskich oraz szturmowych.

Rakieta wykorzystuje system naprowadzania pasywnego, oparty na śledzeniu emisji podczerwieni celu, co pozwala na prowadzenie działań bez konieczności ciągłego naprowadzania ze strony platformy nośnej. Dzięki temu pilot może wykonać manewr odpuszczenia naprowadzania po zrzuceniu pocisku, co zwiększa szanse przeżycia maszyny. Shafrir II charakteryzuje się także stosunkowo krótkim czasem reakcji i dobrą manewrowością na końcowym odcinku trajektorii lotu, co czyni ją użyteczną przeciwko celom o dużej zwrotności.

W eksploatacji rakiety tej używały różne typy samolotów, w tym lekkie myśliwce i samoloty szturmowe. Dzięki niewielkim wymiarom i masie, Shafrir II mogła być montowana na wielu platformach poprzez standardowe szyny startowe, takie jak LM-40, co ułatwiało integrację z różnorodnymi konstrukcjami lotniczymi. W kontekście użytkowania bojowego, rakiety tego typu stosowano przede wszystkim do obrony powietrznej w krótkim zasięgu oraz do zadań osłony taktycznej samolotów szturmowych.

W przypadku powiązań z Polską, nie ma szeroko udokumentowanych informacji o masowym użyciu Shafrir II w polskich siłach powietrznych. Jednak w modelarstwie rakieta ta zyskała popularność jako element uzbrojenia w modelach samolotów, które były użytkowane międzynarodowo, co czyni ją atrakcyjnym dodatkiem dla odwzorowań maszyn z Bliskiego Wschodu oraz wielonarodowych kolekcji historycznych i współczesnych.

Parametry techniczne oryginalnej konstrukcji obejmują typowe dla tej klasy pocisków wymiary, prędkość i zasięg dostosowane do zadań krótkiego zasięgu; szczegóły te różnią się w zależności od źródeł i wersji modernizacyjnych. W modelarstwie ważniejsze jest odwzorowanie zewnętrznych detali — kształtu korpusu, dysz, układu sensorów i mocowań — które ten zestaw stara się wiernie oddać.