Agm-45 Shrike (2 Pcs / 3d-printed)
AMMO of Mig Jimenez 11200

Rakieta przeciwradiacyjna AGM-45 Shrike (zestaw 2 szt., wydruk 3D)

Precyzyjnie wykonany zestaw dwóch replik rakiety przeciwradiacyjnej AGM-45 Shrike, produkowanych w technologii drukowania 3D z żywicy. Elementy przeznaczone są dla modelarzy redukcyjnych układających uzbrojenie podwieszane samolotów od lat 60. do 80., w tym F-4 Phantom II, F-105 Thunderchief, A-4 Skyhawk, A-7 Corsair II czy A-6 Intruder. W komplecie znajdują się makiety wyrzutni i prowadnic montażowych LAU-118 i LAU-34 oraz arkusz kalkomanii przeznaczony do oznaczeń. Części cechuje wysoka szczegółowość powierzchniowa i wyraźne detale sterów oraz głowicy naprowadzającej. Produkt dostarczany jest jako elementy do samodzielnego wykończenia; zalecane jest stosowanie chemii do czyszczenia żywicy oraz podkładów przed malowaniem, aby uzyskać trwałe wykończenie i poprawne przyleganie farb.

• Skala: 1/72
• Model: AMMO of Mig Jimenez 11200
• Typ: repliki rakiet air-to-surface, przeciwradiacyjnych AGM-45 Shrike
• Wykonanie: wydruk 3D z żywicy (elementy niewielkie, wysokie detale)
• Zawartość: 2 sztuki rakiet, moduły wyrzutni LAU-118 i LAU-34, arkusz kalkomanii
• Kategoria: Rakiety
• Producent: AMMO of Mig Jimenez

Sklejanie i malowanie: Zestaw wymaga montażu i malowania. Elementy z żywicy należy oczyszczać z pozostałości żywicy i zmywać przed sklejeniem. Do łączeń stosować kleje do żywicy/ polistyrenu w zależności od materiału podwieszeń w modelu. Przed malowaniem zaleca się zastosowanie podkładu oraz utwardzonych farb modelarskich. Kalkomanie nakładać zgodnie z instrukcją producenta.

Wskazówki techniczne:

• Delikatnie usuwać wsporniki i nadlewki przy pomocy ostrych narzędzi modelarskich; szlifować drobnym papierem ściernym, unikając nadmiernego grzania elementu.
• Przed sklejeniem sprawdzić dopasowanie do podwieszeń modelu; w razie potrzeby dopasować prowadnice LAU-118/34 przez delikatne szlifowanie.
• Do malowania rekomendowane są cienkie warstwy farby akrylowej lub olejnej; dla zachowania ostrych krawędzi użyć maskowania.
• Kalkomanie nasączać płynem do tampografii, aby dobrze przylegały do krzywizn powierzchni.

Historia rakiety AGM-45 Shrike

AGM-45 Shrike to amerykańska przeciwradiacyjna rakieta powietrze–ziemia opracowana w latach 60. XX wieku w odpowiedzi na potrzebę szybkiego i precyzyjnego niszczenia stacji radiolokacyjnych i radarów radiolokacyjnych przeciwnika. Konstrukcja została zaprojektowana tak, aby lokalizować i naprowadzać się na emisje radarowe, co czyniło ją jednym z pierwszych praktycznie użytecznych systemów broni przeciwradiacyjnej. Shrike była stosunkowo prosta: naprowadzanie pasywne na źródło promieniowania radiowego, głowica odłamkowo-burząca oraz napęd rakietowy umożliwiający dotarcie do celu z prędkościami i zasięgiem odpowiednimi dla lotnictwa taktycznego tamtej epoki.

Wersje i zastosowania: Shrike była używana przez wiele typów samolotów służących w Siłach Powietrznych USA oraz u sojuszników. Montowano ją na zewnętrznych podwieszeniach bombowych i wyrzutniach, co umożliwiało użycie w misjach SEAD (suppression of enemy air defenses). Rakieta znalazła zastosowanie podczas konfliktów, gdzie systemy radarowe odgrywały istotną rolę w obronie powietrznej — m.in. w czasie wojny wietnamskiej, gdzie służyła do ograniczania skuteczności naprowadzania przeciwlotniczego.

Dane techniczne i osiągi: W kontekście historycznym istotne były łatwość integracji z platformami lotniczymi oraz stosunkowo prosty system naprowadzania pasywnego, który pozwalał na wykorzystanie Shrike do eliminacji emitujących radarów bez konieczności stosowania skomplikowanych systemów aktywnego naprowadzania. Dokładne parametry wymiarowe, masa i zasięg zależały od konkretnej wersji oraz konfiguracji ładunku i wyrzutni.

Ciekawostki: Shrike była jednym z pierwszych typów uzbrojenia ewoluujących w kierunku broni przeciwradiacyjnej, co otworzyło drogę do bardziej zaawansowanych pocisków tej klasy. W miarę rozwoju technologii radarowych i systemów walki elektronicznej pojawiały się zmodyfikowane wersje oraz następcy o zwiększonej czułości i zasięgu. W Polsce i wśród użytkowników NATO rakieta była rozpoznawana jako narzędzie taktyczne używane do osłabiania systemów przeciwlotniczych, a jej koncepcja wpłynęła na późniejsze programy rozwojowe w dziedzinie uzbrojenia przeciwradiacyjnego.