Model przedstawia rekonstrukcję starożytnej, wielokondygnacyjnej latarni z III wieku p.n.e., ukazując jej stopniowe zwężanie się ku górze. Szkielet z grubej tektury i oklejane ceramicznymi cegiełkami ściany tworzą masywną, przestrzenną konstrukcję o realistycznej fakturze murów.
W komplecie są ceramiczne elementy do ścian i dachówek, sztuczna roślinność oraz dopasowany klej, pozwalające wykonać podstawę z fragmentem wybrzeża. Pierwowzór należał do najwyższych budowli świata antycznego i pełnił kluczową rolę w nawigacji do portu Aleksandrii, a zastosowane materiały oraz wysoka skala detalu podkreślają ekspozycyjny charakter gotowego modelu.
Zestaw pozwala zbudować dużą, trójwymiarową makietę latarni morskiej na Faros, opartą na tekturowym szkielecie i oklejanej cegiełkami konstrukcji. Taka technologia umożliwia uzyskanie masywnej, przestrzennej bryły z realistyczną fakturą murów, bez konieczności samodzielnego projektowania konstrukcji nośnej.
Szkielet z grubej tektury stanowi bazę wszystkich kondygnacji oraz podstawy, co ułatwia zachowanie pionów i poziomów przy budowie wysokiej wieży. Poszczególne ściany i tarasy są następnie obkładane ceramicznymi cegiełkami i dachówkami, co pozwala precyzyjnie odwzorować podziały murów i stopniowe zwężanie się konstrukcji ku górze.
W komplecie znajdują się różne rodzaje ceramicznych elementów – cegiełki do ścian oraz dachówki do wykończenia górnych partii budowli i zabudowy na podstawie. Dzięki temu można wyraźnie zróżnicować powierzchnie pionowe i poziome, a także zaakcentować krawędzie tarasów i obramowania.
Dołączona sztuczna roślinność i posypki umożliwiają zaaranżowanie otoczenia budowli bez sięgania po dodatkowe materiały. Ułatwia to wykonanie kompletnej podstawy z fragmentem wybrzeża lub zabudowy przy latarni, co zwiększa walory ekspozycyjne gotowego modelu.
Producent dołącza klej dopasowany do materiałów zestawu, co pozwala rozpocząć budowę bez konieczności dobierania osobnych preparatów do ceramiki i tektury. Instrukcja obrazkowa prowadzi przez kolejne etapy montażu, co ma znaczenie przy dużej liczbie elementów i złożonej bryle wieży.
Wysokość gotowego modelu oraz liczba cegiełek sprawiają, że budowa wymaga cierpliwości i systematycznej pracy. Stopień trudności 8/10 wskazuje na zestaw przeznaczony dla osób mających już doświadczenie z modelami architektonicznymi lub innymi projektami wymagającymi precyzyjnego, powtarzalnego klejenia małych elementów.
Latarnia morska na wyspie Faros, wzniesiona przy Aleksandrii w III wieku p.n.e., była jednym z najsłynniejszych dzieł inżynierii starożytnej i zaliczano ją do siedmiu cudów świata. Powstała z inicjatywy władcy Egiptu Ptolemeusza I, a ukończono ją za panowania Ptolemeusza II Filadelfosa około 280 roku p.n.e.
Konstrukcję przypisuje się architektowi Sostratowi z Knidos, którego imię, według przekazów, miało zostać wyryte na budowli. Latarnia pełniła kluczową rolę w nawigacji do portu Aleksandrii, jednego z najważniejszych ośrodków handlowych i naukowych basenu Morza Śródziemnego.
Budowla miała formę wielokondygnacyjnej wieży wzniesionej na masywnym, czworobocznym cokole. Źródła opisują ją jako konstrukcję składającą się z trzech zasadniczych części: dolnej, prostokątnej; środkowej, o przekroju ośmiokątnym; oraz górnej, cylindrycznej, zwieńczonej platformą z ogniem sygnałowym. Na szczycie znajdowała się rzeźba, którą część badaczy identyfikuje jako posąg Zeusa lub Posejdona.
Wysokość latarni szacuje się na około 100–120 metrów, co czyniło ją jednym z najwyższych budynków świata antycznego. Światło ognia, wzmacniane zwierciadłami, miało być widoczne z dużej odległości na morzu, co znacząco zwiększało bezpieczeństwo żeglugi w rejonie licznych mielizn i raf u wybrzeży Egiptu.
Latarnia na Faros przetrwała wiele stuleci, lecz stopniowo ulegała zniszczeniu wskutek trzęsień ziemi, które nawiedzały region w średniowieczu. Ostatecznie jej ruiny zniknęły z powierzchni, a na ich miejscu w XV wieku wzniesiono fort Qaitbay, wykorzystując część dawnych bloków kamiennych z latarni.
Znaczenie tej budowli było tak duże, że nazwa wyspy Faros stała się w wielu językach synonimem latarni morskiej. Do dziś liczne rekonstrukcje, badania archeologiczne i wizualizacje próbują odtworzyć jej wygląd na podstawie opisów starożytnych autorów, monet i znalezisk z dna morskiego w rejonie Aleksandrii.
Brak metod dostawy dla tego produktu.
Podane powyżej koszty dotyczą wysyłki tylko 1 przedmiotu.
Ostateczne koszty wysyłki zobaczysz podczas składania zamówienia.
@COMMENT_COMMENT@
@COMMENT_COMMENT@
Model przedstawia rekonstrukcję starożytnej, wielokondygnacyjnej latarni z III wieku p.n.e., ukazując jej stopniowe zwężanie się ku górze. Szkielet z grubej tektury i oklejane ceramicznymi cegiełkami ściany tworzą masywną, przestrzenną konstrukcję o realistycznej fakturze murów.
W komplecie są ceramiczne elementy do ścian i dachówek, sztuczna roślinność oraz dopasowany klej, pozwalające wykonać podstawę z fragmentem wybrzeża. Pierwowzór należał do najwyższych budowli świata antycznego i pełnił kluczową rolę w nawigacji do portu Aleksandrii, a zastosowane materiały oraz wysoka skala detalu podkreślają ekspozycyjny charakter gotowego modelu.
@COMMENT_TITLE@
@COMMENT_COMMENT@