Mitsubishi Ki-67 Type 4 Heavy Bomber Hiryu (Peggy) - 7th Flight Regiment
Hasegawa 02529

Dane techniczne zestawu

• Materiał: plastik (model do sklejania)
• Uzbrojenie w konfiguracji modelu: ładunek bombowy lub torpeda (do wyboru przy budowie)
• Oznaczenia w zestawie: 3 warianty maszyn 7. Pułku Lotniczego Armii Japońskiej
• Elementy wymagające dokupienia: klej modelarski, farby, narzędzia

Charakterystyka modelu

Zestaw pozwala wykonać Ki-67 w konfiguracji bombowej lub torpedowej, co umożliwia przedstawienie samolotu zarówno w typowej roli bombowca lądowego, jak i w zadaniach przeciwokrętowych. Wybór między torpedą a ładunkiem bombowym odbywa się na etapie montażu uzbrojenia podkadłubowego.

Dołączone kalkomanie obejmują trzy konkretne maszyny z 7. Pułku Lotniczego Armii Japońskiej, dzięki czemu model można zbudować w różnych numerach taktycznych w ramach tego samego związku taktycznego. Podstawowy wariant przedstawia samolot oznaczony jako „7-77” z 3. eskadry z 1944 roku, a dodatkowe oznaczenia pozwalają wykonać maszyny „7-23” oraz „7-60”.

Model wymaga samodzielnego sklejenia i pomalowania, co daje pełną kontrolę nad sposobem wykończenia powierzchni, śladami eksploatacji i doborem schematu malowania w ramach dostępnych oznaczeń. Zestaw jest przeznaczony dla modelarzy posiadających podstawowe wyposażenie warsztatu: klej, farby, pędzle lub aerograf oraz narzędzia do obróbki części.

Schematy oznaczeń

• Imperial Japanese Army, 7th Air Regiment, 3rd Squadron, samolot „7-77” (1944)
• Bonus: samolot „7-23” z 7. Pułku Lotniczego
• Bonus: samolot „7-60” z 7. Pułku Lotniczego

Mitsubishi Ki-67 Hiryu – tło historyczne

Mitsubishi Ki-67 Hiryu („Latający Smok”), oznaczony przez aliantów kryptonimem „Peggy”, był jednym z najnowocześniejszych średnich bombowców Armii Cesarskiej Japonii w końcowym okresie II wojny światowej. Maszyna została opracowana jako następca wcześniejszych konstrukcji, które nie spełniały wymagań dotyczących prędkości, odporności na uszkodzenia i zasięgu.

Prace nad Ki-67 rozpoczęto na początku lat 40. w biurze konstrukcyjnym Mitsubishi, które miało już doświadczenie w projektowaniu bombowców i myśliwców dla armii i marynarki. Samolot oblatano w 1942 roku, a do jednostek liniowych trafił w 1944 roku, kiedy sytuacja strategiczna Japonii była już bardzo trudna. Mimo to konstrukcja wyróżniała się na tle wcześniejszych japońskich bombowców lepszą prędkością, zwrotnością i odpornością na uszkodzenia bojowe.

Ki-67 wykorzystywano w wielu rolach: jako bombowiec lądowy, samolot torpedowy przeciw okrętom alianckim, maszynę do ataków na cele na Filipinach, w Chinach i nad Okinawą, a pod koniec wojny także jako nosiciel ładunków specjalnych w misjach samobójczych. Produkcja objęła kilkaset egzemplarzy, co jak na późny etap wojny i ograniczone możliwości przemysłu japońskiego było wynikiem znaczącym.

Wybrane dane techniczne Ki-67 Hiryu

• Załoga: 6–7 osób
• Napęd: 2 silniki gwiazdowe Mitsubishi Ha-104
• Prędkość maksymalna: ok. 537 km/h na wysokości przelotowej
• Zasięg: ok. 2 400 km (w konfiguracji bombowej)
• Udźwig bomb: rzędu 800–1000 kg (w zależności od konfiguracji)
• Zastosowanie: bombowiec średni, samolot torpedowy, samolot do zadań specjalnych

7. Pułk Lotniczy Armii Japońskiej

Maszyny z 7. Pułku Lotniczego, których oznaczenia znajdują się w zestawie, brały udział w działaniach na obszarze Azji Południowo-Wschodniej i Pacyfiku w końcowym okresie wojny. Jednostka wykorzystywała Ki-67 do ataków na cele naziemne i morskie, w tym na alianckie konwoje i zgrupowania okrętów. Oznaczenia taktyczne w postaci numerów „7-77”, „7-23” i „7-60” pozwalają odtworzyć konkretne samoloty z tego samego pułku, co ułatwia budowę spójnej kolekcji maszyn jednej jednostki lub dioramy przedstawiającej formowanie klucza bombowców przed wylotem.

Porady modelarskie

• Przed rozpoczęciem montażu warto posegregować części według podzespołów (kadłub, skrzydła, uzbrojenie), co ułatwia kontrolę nad wyborem konfiguracji bombowej lub torpedowej.
• Elementy przezroczyste (oszklenie) dobrze jest przymierzyć „na sucho” i dopiero po dopasowaniu zabezpieczyć taśmą maskującą przed malowaniem.
• Przy nanoszeniu kalkomanii z oznaczeniami pułku pomocne jest użycie płynów zmiękczających, aby napisy i numery dobrze ułożyły się na liniach podziału blach.
• Do podkreślenia podziału blach i paneli można zastosować delikatny wash w ciemniejszym odcieniu koloru bazowego, co doda modelowi głębi bez przesadnego postarzenia.