Grecko-perskie wojny - Ciężkozbrojny kawalerzysta perski (zestaw 4)
Master Box LTD 32014

Greco-persian Wars Series - Persian Heavy Cavalry Warrior (Kit 4)

Figurki plastikowe do sklejania i pomalowania. Zestaw nie zawiera kleju ani farb.

Model: Master Box LTD 32014
Skala: 1/32
Marka: Master Box LTD

Opis techniczny i cechy:

• Materiały: wysokiej jakości polistyren; elementy odlane z dużą dbałością o detale.
• Zawartość: cztery indywidualne figurki kawalerzystów ciężkozbrojnych w różnych pozach, zoptymalizowane do sklejania i malowania.
• Szczegóły anatomiczne i uzbrojenie: wiernie odwzorowane elementy zbroi, hełmów, tarcz, włóczni oraz uprzęży koni — podkreślone fakturą i krawędziami, ułatwiające modelowanie i weathering.
• Kompatybilność: skala 1/32 umożliwia ekspozycję solo lub w dioramach z innymi zestawami historycznymi tej skali.
• Elementy montażowe: przemyślany podział części dla łatwiejszego sklejania i minimalizacji widocznych łączeń; niewielkie nadlewki łatwo usunąć.
• Przeznaczenie: dla modelarzy średniozaawansowanych i zaawansowanych; idealne do technik farb olejnych, akrylowych i suchych pędzli.

Zalety:

• Wysoki poziom szczegółowości pozwala na realistyczne wykończenie i studyjne malowanie.
• Różnorodność poz pozwala na dynamiczne sceny bitewne i indywidualne warianty malarskie.
• Solidne wykonanie elementów zapewnia dobrą trwałość i precyzyjne dopasowanie części.

Historia pierwowzoru:

Ciężkozbrojni kawalerzyści perscy, występujący w źródłach klasycznych i ikonografii starożytnego Iranu, stanowili istotny element sił zbrojnych imperium Achemenidów i późniejszych dynastii perskich. W okresie wojen grecko-perskich (499–449 p.n.e.) i następnych konfliktów, kawaleria perska ulegała ewolucji w strukturze, uzbrojeniu i taktyce, łącząc wpływy lokalne z technikami zaczerpniętymi od ludów stepowych oraz podbitych narodów. Ciężkozbrojny jeździec perski nie był jednolitym typem: obejmował zarówno elitarnych ciężkich jeźdźców rodowych, jak i cięższe formacje najemne wyposażone w laminarne lub płytowe elementy ochronne, hełmy i tarcze, które zwiększały odporność w zwarciu z piechotą i innymi oddziałami konnymi.

Uzbrojenie takiego kawalerzysty składało się zwykle z długiej włóczni lub kopii (kontos typu wschodniego), miecza krótko-kurtynowego lub sztyletu oraz tarczy; niektórzy korzystali także z łuków konnych jako uzupełnienia uzbrojenia. Uprząż i siodła ewoluowały, umożliwiając lepszą stabilność strzelca konnego i większą kontrolę nad zwierzęciem. Zbroja mogła przyjmować formę metalowych płytek, kolczugi lub skórzanych wzmocnień; bogatsi jeźdźcy i elita stosowali finezyjne zdobienia i elementy ceremonialne.

W kampaniach przeciwko Grekom perska kawaleria pełniła role rozpoznawcze, oskrzydlające i uderzeniowe, choć wobec ciężkiej greckiej piechoty w formacji hoplitów często musiała polegać na mobilności oraz wsparciu innych rodzajów wojsk. W bitwie pod Maratonem czy pod Platejami zdarzały się starcia, które uwidoczniły ograniczenia taktyczne kawalerii przeciwko zwartej piechocie, co prowadziło do adaptacji formacji i współdziałania z oddziałami lekkimi. Mimo to kawaleria perska pozostawała ważnym elementem strategicznym w kampaniach perskich imperiów, a jej rozwój kontynuowano przez wieki, wpływając na formacje zbrojne sąsiednich kultur.

Jeśli opis dotyczy specyficznej kampanii lub znanej jednostki, źródła klasyczne i archeologiczne dostarczają dodatkowych informacji na temat uzbrojenia i roli kawalerii. W kontekście polskim bezpośrednie powiązania z formacjami perskimi są marginalne; jednak idee i technologie wojskowe krążyły między Europą i Azją, co pośrednio wpływało na rozwój uzbrojenia i taktyk w różnych regionach.