Comfino - raty 0%
Paynow Visa Mastercart
PayPo - zapłać później
Model przedstawia rozpoznawalny niemiecki jednomiejscowy myśliwiec z początków II wojny światowej. Wersja z silnikiem DB 601 wprowadziła trójłopatowe śmigło i wtrysk paliwa, poprawiając osiągi w manewrach. Maszyny tego typu były szeroko używane w kampaniach 1939–1940, wyróżniając się szybkością wznoszenia i przyspieszeniem.
Edycja ProfiPACK zawiera pięć wariantów oznakowania, kalkomanie, elementy fototrawione oraz maskę do precyzyjnego malowania oszklenia. Plastikowe detale pozwalają odwzorować kokpit oraz silnik pod odsłoniętymi osłonami, co ułatwia prezentację wnętrz i uzbrojenia. Różnorodność malowań i detali technicznych uwypukla zmienność wyglądu maszyn w latach 1939–1940 i jest główną zaletą zestawu.
Model przedstawia Messerschmitta Bf 109E-3, jedną z najbardziej rozpoznawalnych wersji niemieckiego myśliwca z początku II wojny światowej. To właśnie odmiany serii E stanowiły trzon niemieckiego lotnictwa myśliwskiego podczas kampanii w Polsce, Francji oraz bitwy o Anglię. Zestaw ProfiPACK pozwala odtworzyć pięć konkretnych samolotów należących do różnych jednostek Luftwaffe, w tym maszyny związane ze znanymi pilotami i dowódcami eskadr. Producent potwierdza pięć wariantów oznakowania.
W zestawie znajdują się plastikowe elementy produkcji Eduarda, kalkomanie, wstępnie pomalowane elementy fototrawione oraz maska ułatwiająca malowanie. Model umożliwia również wykonanie szczegółów takich jak silnik i elementy uzbrojenia, a dołączone części fototrawione pozwalają wzbogacić między innymi kokpit i drobne wyposażenie. Producent nie przewidział elementów żywicznych.
Model wymaga samodzielnego montażu i malowania. Do łączenia elementów plastikowych należy zastosować standardowy klej do modeli polistyrenowych. Elementy fototrawione najlepiej montować przy użyciu kleju cyjanoakrylowego. W zestawie znajduje się maska ułatwiająca precyzyjne pomalowanie oszklenia oraz innych wymagających elementów.
Klej i farby nie są dołączone do zestawu.
Bf 109E-3, znany jako „Emil”, był jedną z najważniejszych odmian Bf 109 używanych przez Luftwaffe na początku II wojny światowej. Konstrukcja wywodziła się z wcześniejszych wersji rozwojowych, ale zastosowanie silnika Daimler-Benz DB 601 oznaczało bardzo istotny krok naprzód pod względem osiągów.
Wprowadzenie DB 601 wiązało się również ze zmianą wyglądu przedniej części samolotu. Silnik napędzał trójłopatowe śmigło o zmiennym skoku, a zastosowanie wtrysku paliwa pozwalało na sprawne działanie jednostki napędowej podczas gwałtownych manewrów i dużych przeciążeń.
Jedną z najważniejszych różnic pomiędzy Bf 109E-1 i E-3 było uzbrojenie skrzydłowe. E-3 otrzymał działka MG FF kal. 20 mm, podczas gdy podstawowe uzbrojenie kadłubowe stanowiły dwa karabiny maszynowe MG 17 umieszczone nad silnikiem.
Bf 109E wszedł do służby jeszcze przed rozpoczęciem II wojny światowej i szybko stał się podstawowym myśliwcem Luftwaffe. Samoloty tej rodziny uczestniczyły w kampanii wrześniowej 1939 roku, a następnie w działaniach przeciwko Danii, Norwegii, Francji i Wielkiej Brytanii.
W porównaniu z wieloma ówczesnymi konstrukcjami alianckimi Bf 109 wyróżniał się bardzo dobrym wznoszeniem, wysoką prędkością oraz nowoczesnym układem napędowym. Wtrysk paliwa był szczególnie istotny podczas walk manewrowych, ponieważ silnik nie miał typowych ograniczeń gaźnika przy wykonywaniu gwałtownych zmian położenia.
Głównym ograniczeniem „Emila” pozostawał stosunkowo niewielki zasięg. Problem ten stał się szczególnie widoczny podczas bitwy o Anglię, gdy niemieckie myśliwce musiały operować z baz we Francji i szybko powracać nad kanał La Manche po wykonaniu zadania.
Największą zaletą zestawu jest możliwość wyboru spośród pięciu bardzo różniących się pod względem historii maszyn. Nie są to przypadkowe warianty malowania – każdy przedstawia konkretny samolot, jednostkę i okres eksploatacji.
Pierwszy wariant to żółta „1” W.Nr. 5057, używana przez por. Josefa Prillera, dowódcę 6. Eskadry JG 51. Samolot przechodził w czasie swojej służby kolejne modyfikacje kamuflażu. Jesienią 1940 roku jasnoniebieski kolor RLM 65 był wysoko wyprowadzony na boki kadłuba, a następnie częściowo przysłonięty nieregularnymi pasami kolorów stosowanych na górnych powierzchniach. Samolot otrzymał również żółty nos i ster kierunku.
Drugi wariant przedstawia samolot 3./JG 51 z Mannheim-Sandhofen z zimy 1939–1940. Jest to interesujący przykład wczesnego schematu stosowanego jeszcze w okresie tak zwanej „Sitzkrieg”, czyli wojny siedzącej. Górne powierzchnie pokrywały kolory RLM 70 i RLM 71, natomiast spód był malowany na jasnoniebieski RLM 65. Charakterystycznym szczegółem są duże oznaczenia narodowe na skrzydłach oraz oznaczenie jednostki w postaci dłoni trupiej pod kabiną.
Trzecia opcja przedstawia białą „7” z 1./JG 2 w Bassenheim w maju 1940 roku. Samolot należał do jednostki dowodzonej przez hiszpańskiego weterana wojny domowej, por. Otto Bertrama. Charakterystyczne są mniejsze krzyże kadłubowe z bardzo cienkimi obramowaniami oraz godło JG 2 „Richthofen” pod kabiną. Po obu stronach kadłuba znajdowało się również oznaczenie „Bonzo”, przedstawiające psa na smyczy.
Czwarty wariant to samolot ppłk. Hansa-Hugo Witta, dowódcy JG 26, z Dortmundu w kwietniu 1940 roku. Maszyna miała nietypowy jak na ten okres schemat kamuflażu, z polami RLM 02 i RLM 71 na górnych powierzchniach oraz standardowym RLM 65 od spodu. Na kadłubie znajdowały się oznaczenia związane z dowództwem JG 26 oraz uproszczona wersja charakterystycznego godła jednostki „Schlageter”.
Ostatni wariant przedstawia białą „15” st. szer. Karla Wolffa z 3./JG 52, która w sierpniu 1940 roku operowała z rejonu Pihen/Calais. Samolot miał standardowy kamuflaż RLM 02/71/65, a jasnoniebieski RLM 65 był wysoko wyprowadzony na boki kadłuba. Białą farbą oznaczono między innymi nos, ster kierunku i końcówki skrzydeł, tworząc charakterystyczne oznaczenia szybkiej identyfikacji.
Josef Priller należał do najbardziej znanych pilotów Luftwaffe. W latach 1939–1945 wykonał ponad 1300 lotów bojowych i odniósł 101 zwycięstw powietrznych. Bf 109E-3 przedstawiony w pierwszym wariancie oznakowania był jednym z samolotów, na których budował swoją wojenną reputację.
Ciekawostką jest to, że po zakończeniu służby Prillera maszyna została przejęta przez innego znanego pilota Luftwaffe, kpt. Herberta Ihlefelda, który wykorzystywał ją później podczas kampanii bałkańskiej.
Trzeci wariant oznakowania związany jest z JG 52, jedną z najbardziej znanych jednostek myśliwskich Luftwaffe. Jednostka ta zasłynęła przede wszystkim podczas późniejszych działań na froncie wschodnim i stała się najskuteczniejszą jednostką myśliwską Luftwaffe pod względem liczby zgłoszonych zwycięstw.
Co ciekawe, przez całą swoją historię JG 52 korzystała wyłącznie z różnych odmian Bf 109. Już w 1940 roku jednostka miała za sobą doświadczenia z kampanii we Francji i bitwy o Anglię, a jej piloci zgromadzili do końca tego roku 177 zwycięstw powietrznych.
Bf 109E-3 świetnie nadaje się do dioram przedstawiających lotniska Luftwaffe z lat 1939–1940. Szczególnie interesujące może być zestawienie różnych wariantów oznakowania, ponieważ każdy z nich reprezentuje nieco inny moment i miejsce użytkowania samolotu.
Samoloty z Francji można przedstawić na lotnisku polowym z charakterystycznymi pojazdami obsługi naziemnej, cysternami, beczkami paliwowymi i skrzyniami z amunicją. W przypadku wariantu z Mannheim-Sandhofen warto odtworzyć chłodniejszą, zimową scenerię niemieckiego lotniska z przełomu 1939 i 1940 roku.
Model szczególnie dobrze nadaje się do pokazania z otwartymi osłonami silnika i uzbrojenia. Zestaw zawiera elementy pozwalające odwzorować silnik oraz instalacje znajdujące się pod osłonami, dzięki czemu można stworzyć scenę obsługi technicznej przed lotem. Producent zwraca jednak uwagę, że przy wyborze zamkniętych osłon silnika i pokrywy uzbrojenia nie można jednocześnie zamontować wszystkich elementów wewnętrznych.
Brak metod dostawy dla tego produktu.
Podane powyżej koszty dotyczą wysyłki tylko 1 przedmiotu.
Ostateczne koszty wysyłki zobaczysz podczas składania zamówienia.
@COMMENT_COMMENT@
@COMMENT_COMMENT@
Model przedstawia rozpoznawalny niemiecki jednomiejscowy myśliwiec z początków II wojny światowej. Wersja z silnikiem DB 601 wprowadziła trójłopatowe śmigło i wtrysk paliwa, poprawiając osiągi w manewrach. Maszyny tego typu były szeroko używane w kampaniach 1939–1940, wyróżniając się szybkością wznoszenia i przyspieszeniem.
Edycja ProfiPACK zawiera pięć wariantów oznakowania, kalkomanie, elementy fototrawione oraz maskę do precyzyjnego malowania oszklenia. Plastikowe detale pozwalają odwzorować kokpit oraz silnik pod odsłoniętymi osłonami, co ułatwia prezentację wnętrz i uzbrojenia. Różnorodność malowań i detali technicznych uwypukla zmienność wyglądu maszyn w latach 1939–1940 i jest główną zaletą zestawu.
@COMMENT_TITLE@
@COMMENT_COMMENT@